Je komt het nogal eens tegen op de gevel van een gebouw, bijvoorbeeld in de St. Janstraat in Haarlem: Zang en Vriendschap. Het is ook wel eens belachelijk gemaakt.Wie herinnert zich niet het lied De Wandelclub gezongen door Jasperina de Jong Jo met de banjo en Lien met de mandoline en Kaatje met harmonicaatje, Truitje met haar luitje, je moet dat cluppie zien. Dol op een man.We zijn dol op een mandoline. Een enig cabaretliedje, maar het maakte zowel het zingen als de vriendschap belachelijk. In het cabaret mag dat.

Hoe oud is niet het lied What a friend we have in Jesus? Ook dat kun je belachelijk maken. Als Jesu meine Freude in een kerk op het orgel klinkt, wordt menigeen geraakt door de melodie. Dat ademt ook zang en vriendschap met Jezus . Zoals Johan Sebastiaan Bach dat heeft getoonzet , is onnavolgbaar. Hoor het maar eens in aula van het crematorium als er afscheid van een geliefde genomen moet worden.

Zang en Vriendschap. Soms denk ik wel eens: “Zullen we het op de pui van de kerk zetten?” Elke zondag 10.00 uur Zang en Vriendschap? De lofzang tot de Eeuwige leidt tot vriendschap die we aan elkaar, als gemeente, mogen beleven. Maar dan moet iedereen die over de drempel komt , dat ook zo gaan voelen. Wat een vrolijke sfeer hangt hier en wat klinkt dat mooi in een kerk Jesu meine Freude, het is net alsof het Jesu meine FreuNd wil zijn.

Zang en vriendschap . We hebben elkaar zo nodig in een wereld vol competitie en van vijandschap. Wat een kans voor elke gemeente.

5 juni 2015

René van den Beld

Emeritus predikant, theoloog en cabaretier Van den Beld heeft een nieuw cabaretprogramma, getiteld Vertel mij eens wat over vriendschap.